ΑΙΩΝΙΑ!

Πέταξε ψηλότερα από τις κορφές.

Στη μεγαλύτερη εφικτή απόσταση.

Στέκεται πάνω από τον ουρανό.

Μια πυγολαμπίδα στο σκοτάδι.

Θέλει μόνο να βλέπει τα μάτια σου.

Για να επαναλαμβάνει τις ευλογίες της.

Παρακολουθεί τη ζωή σου να περνάει.

Βρίσκεται ανάμεσα στα αστέρια.

Ήρθε σ' αυτό το μέρος για να ησυχάσει.

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ!

Γεια σου! Να ανεβαίνεις στα ουράνια, πέρα από τα σύννεφα και να μη σε νοιάζει αν θα πέσεις. Αμόλα το σπάγκο από τον εαυτό σου ψηλά στους αιθέρες, για να αισθανθεί την αέρινη δίνη του έρωτα. Να νιώσει πλανεμένος χαρταετός και να ερωτευθεί την κάθε στιγμή. Μπορεί να πληγωθείς ή να τσακιστείς, αλλά θα επιβιώσεις. Μη φοβάσαι αν θα μπλεχτείς σε μπερδεμένα σύρματα και σε τεράστια δέντρα. Αυτά είναι για να συμπληρώνουν τη σκηνή με το σενάριο. Εσύ είσαι όμως ο βασικός πρωταγωνιστής κι αν κοιτάξεις πιο πίσω, θα δεις ότι ξανάκανες αυτή τη διαδρομή κι επέζησες. Θυμήσου μόνο πόσο όμορφα πέρασες. Πόσες μαγικές στιγμές ρούφηξες. Για μια τρέλα, σε μια άλλη διάσταση της ζωής, ζήσε παράφορα. Σ' αγαπώ!

ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ!

Η απουσία γίνεται ανάγκη όταν καταλαβαίνουμε ότι απλά δε χωράμε, αλλά μερικές φορές βοηθάει για να ευτυχίσει ένας άνθρωπος. Υπάρχουν όμως κάποιες απουσίες, θόρυβοι λευκοί, που μπαίνουν σφήνα στα διλήμματα. Κάνουν τη χάρη και παραχωρούν τις θέσεις τους σ' αυτά. Είναι σαν ένα ταξίδι σε μια ακτή αδιάβατη. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, μια απουσία έχει μεγάλη δύναμη. Δείχνει σαν μια φωτεινή προθεσμία της ζωής, αφού όλα σ' αυτήν έχουν ημερομηνία λήξεως. Στην πραγματικότητα όμως, δεν υπάρχει φωτεινή πλευρά. Και τότε όσα λόγια ειπώθηκαν πονάνε περισσότερο, αφού έχουν κάνει κομμάτια τις σκέψεις μας κι οι όμορφες στιγμές που ζήσαμε, γίνονται ταυτόχρονα καπνός κι όνειρα από την αρχή. Τα κομμάτια αυτά λοιπόν για να ξαναγίνουν λόγια και να πάρουν αξία, θα πρέπει να μπουν στη σωστή θέση. Μπορεί αργότερα να διαπιστώσουμε ότι έχουμε αδειάσει και καταναλωθήκαμε από αυτά. Στο χέρι μας όμως είναι να μην πέσουν σε λήθαργο και μας κοστίσουν μια ζωή.

ΚΛΙΜΑΚΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ!

Γεια σου! Μερικά δεν αλλάζουν ποτέ και με τίποτα. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία και δε χρειάζεται να σε παίρνει από κάτω. Στην κλίμακα των πραγμάτων και της καθημερινότητας είναι όλα ασήμαντα, γιατί στο σύμπαν θα υπάρχει πάντοτε αυτός ο μεγάλος ισοπεδωτής... ο ζωογόνος ήλιος. Μην έρχεσαι σε συμφωνία με την αποτυχία και πίστεψε σ' αυτόν. Η πορεία του θα σε βγάλει στην έξοδο. Κοίταξε τον ήλιο, κράτησε το κεφάλι σου ψηλά για να νιώσεις το φως με τις ακτίνες του. Είναι ανεξάντλητος. Εκεί πάντοτε βρίσκεται κάτι άλλο απόκοσμο κι αθάνατο, όταν τα πράγματα σκοτεινιάζουν. Η αγάπη είναι το μόνο που έχει σημασία τελικά σ' αυτόν τον κόσμο. Κι ΕΣΥ έχεις μπόλικη απ' αυτήν μέσα σου! Σ' αγαπώ!

ΦΟΒΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ!

Ο φόβος της απώλειας δημιουργεί την έννοια του "χάνω". Δε φοβόμαστε ότι μπορεί να κάναμε λάθος και να χάσουμε, αλλά το ότι δε θέλουμε να χάσουμε. Ο εγωισμός γίνεται κι αυτός τροχοπέδη στις επιλογές. Κι όταν βλέπουμε ότι πρέπει να φύγουμε από μια οποιαδήποτε κατάσταση, δεν το κάνουμε αυτό, επειδή αφενός τη συνηθίσαμε κι αφετέρου η μιζέρια της κατατρώει την κάθε μέρα. Όλο αυτό όμως το ζούμε και ταυτόχρονα το γνωρίζουμε, αλλά πιστεύουμε ότι μπορούμε και να το ελέγξουμε. Οι επιλογές που κάναμε χρειάζονται σωστή κρίση, αλλά κι αυτή πάλι δεν ξέρουμε αν μας οδήγησε στο σωστό μονοπάτι. Γι' αυτό δε μπορούν να μας συνοδεύουν όλη μας τη ζωή, αλλά προσαρμόζονται ανάλογα με το παρόν. Οι όποιες διορθωτικές κινήσεις στην πορεία είναι ικανές να πληγώσουν την καρδιά μας, αλλά θα θεραπεύσουν την ψυχή μας. Κι αυτό που έχουμε τώρα μπορεί να είναι ιδανικό, αλλά στο μέλλον ίσως χρειαστεί να το αφήσουμε και να το χάσουμε, για να προχωρήσουμε και να κερδίσουμε.