ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ..!

Άλλη μια νύχτα ακόμα κι εγώ εδώ μόνος μου 

να περιμένω για ένα ξημέρωμα.

Κι αυτήν τη νύχτα νιώθω πολλές πληγές μέσα μου... 

τόσες που φωνάζω απ΄ τον πόνο...!

Ξέρω πως όλοι γύρω μου γελούν με μένα κι εγώ να πονάω...

Νομίζω πως ζω σ΄ έναν κόσμο που δεν υπάρχει πλέον αγάπη...

Ζω σ΄ έναν τόπο άδειο που δεν προχωράει και δε γίνεται τίποτα...

Ζούμε με τις επιθυμίες και τα θέλω μας... 

να ζητάμε να ζήσουμε με τ΄ άλλο μας μισό...

αλλ΄ όμως ο δικός μου άγγελος αρνήθηκε να μ΄ αφήσει και να φύγει!

Κι είναι δω δίπλα μου τώρα που τον χρειάζομαι περισσότερο από ποτέ!

Δε ζούσα αυτό που ΄θελα να ζήσω, μέχρι τώρα τουλάχιστον... 

κι ας ζούσα όπως εγώ ήθελα!

Θα μείνω λοιπόν εδώ στο απέραντο κενό για να τ΄ αλλάξω... 

νιώθοντας μέσα μου κάτι καλό και θεϊκό... 

να ζήσω επιτέλους μαζί σου τ΄ όνειρο... 

αυτό που ΄χα και στερήθηκα ως τώρα..!

ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ..!

Προ ημερών είχα προσκληθεί απ΄ το φιλικό μου ιστολόγιο "κατ΄ αλήθειαν" του φίλου μου κ.Ιωάννη Δανδουλάκη(και για όσους δεν το γνωρίζουν είναι ένα εξαίρετο ιστορικό ιστολόγιο με αναλύσεις άγνωστων πτυχών της ιστορίας), να παραλάβω ένα βραβείο για τούτο το ιστολόγιο, αλλά και για το άλλο που διατηρώ "Παράθυρο στη σκέψη!".

ΔΕ Θ΄ ΑΣΧΟΛΗΘΩ..!

Δε θ΄ ασχοληθώ με όσα με πλήγωσαν, δε θ΄ ασχοληθώ με όσα με πόνεσαν, δε θ΄ ασχοληθώ με όσα δάκρυσα κι έκλαψα, δε θ΄ ασχοληθώ μ΄ αυτά που έφυγαν, δε θ΄ ασχοληθώ γενικά...Θα καταφέρω κάποτε να βρω τη δύναμη να κοιτάξω στο κενό.Όπως και τώρα.Το μόνο που θέλω είναι να ξεχάσω...Απωθημένα περασμένων χρόνων θα κρυφτούν πάλι πίσω απ΄ τις φοβίες σαν τις σκόνες κάτω απ΄ το χαλί;

ΑΠ΄ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ..!

Τι λόγια μπορώ να χρησιμοποιήσω για όσα πέρασα κι όσα θα περάσω.Τι χρώματα να βάλλω για να πω αυτά που έζησα και ζω.Τι δάκρυα να κυλήσω για να βγάλω τον πόνο από μέσα μου.Τι ικεσίες και παρακλήσεις έχω στείλει κι έχω κάνει σ΄ Εκείνον και τη Μητέρα Του.

ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ..!

Η προηγούμενη δημοσίευση φίλες και φίλοι μου ήταν τόσο μα τόσο προφητική.Ποιος να το πίστευε άραγε!Μιλούσε για δύσκολες στιγμές της ζωής.Να που ήρθαν και σε μένα.Απίστευτο... κι όμως πολύ αληθινό.Κι όταν γίνεται να ζεις τόσο πολύ κοντά και μάλιστα δυο φορές στο θάνατο κάποιου που αγαπάς τόσο πολύ, το μυαλό σου... ποιο μυαλό άραγε...Υπάρχει..;Υπάρχεις;Το θαύμα των γιατρών μετατράπηκε σε πραγματικό θαύμα του Θεού.Κάθε μέρα βιώνω το δικό μου Γολγοθά περιμένοντας την αγάπη μου να βγει νικήτρια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα και με τη βοήθεια της Παναγίας Φανερωμένης της Λευκάδας απ΄ την εντατική.