ΒΟΥΒΗ ΑΠΩΛΕΙΑ!

Γεια σου! Θυμάσαι τότε που ο κόσμος ήταν χαρούμενος, όταν μπορούσες να ακούσεις τα παιδιά να γελούν ενώ έπαιζαν τα παιχνίδια τους ή έτρεχαν στις αλάνες; Όσο μεγαλώνεις, τόσο σου ραγίζεται η καρδιά. Όσο είσαι παιδί είναι απλά μια περιπέτεια. Όταν γίνεσαι ενήλικας είναι απλά ανείπωτο. Σε ραγίζει όμως. Σου ραγίζει την καρδιά. Είναι ένας πόνος που δε σε αφήνει ποτέ να ανασάνεις. Δε θα δεις ποτέ ξανά ένα βουνό όπως παλιά. Δε θα δεις ποτέ ξανά τη θάλασσα όπως παλιά. Δε θα δεις ποτέ ξανά τα αστέρια όπως παλιά. Αλλάζει ο κόσμος σου και νιώθεις την απώλεια να διαπερνά κάθε φευγαλέα όμορφη εικόνα. Δε θα έχεις ποτέ αρκετά δάκρυα για όλα αυτά και θα συρρικνώνεσαι ανάμεσα στο χρόνο απλά όπως παλιά. Άραγε θυμάσαι τότε που η ζωή σου είχε πραγματικό νόημα; Σ' αγαπώ!

ΕΓΕΝΕΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Το ηλιοβασίλεμα αναστέναξε

Η νύχτα σίγησε

Το φεγγάρι πόθησε

Τα αστέρια ψιθύρισαν

Η αυγούλα χάραξε

Το φως χαμογέλασε

Το αεράκι ανάσανε

Τα συννεφάκια σκόρπισαν

Η θάλασσα μάγεψε

Το κυματάκι ταξίδεψε

Ο ήλιος υποσχέθηκε

Νέα μέρα ξεπρόβαλε

Καλημέρα ετέχθη

ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ!

Ένας άνθρωπος στάθηκε στη μέση του δρόμου και σκέφτεται πως ήταν. Τι υπήρξε κάποτε και τι πρόκειται να έρθει. Θυμάται την οικογένεια του. Τη μόνη οικογένεια που είχε γνωρίσει, αλλά η θλίψη δεν τον αφήνει να δει πιο πέρα από αυτήν. Θα αρνηθεί οποιεσδήποτε προσπάθειες να βρει συντροφιά, πλάθοντας συνεχώς δικαιολογίες άλλοτε ο ίδιος κι άλλοτε κάτι άλλο. Δε βλέπει μπροστά του τίποτα, παρά μόνο ερημιά. Είναι αδύναμος κι άμαθος να διαχειριστεί ζωές άλλων. Προτιμάει να περπατάει στο πουθενά, επιλέγοντας να έχει στο πλάι του μόνο μια αγάπη. Μοναξιά!

ΑΙΩΝΙΑ ΦΛΟΓΑ!

Γεια σου! Όταν έρθει η ώρα, θα διαπιστώσεις ότι υπάρχει κάτι μέσα σου που δεν έχεις ανακαλύψει ακόμα. Θα νιώσεις αυτό σαν μια μπάλα ενέργειας που προσπαθεί να φύγει από το στήθος σου. Μια δύναμη που δεν έχεις ακόμα ξεκλειδώσει. Όταν έρθει η ώρα, απλά να είσαι έτοιμος να το πιστέψεις. Έχεις πολύ περισσότερα μέσα σου από όσα είχες ποτέ φανταστεί. Η φωτιά αναρίθμητων ήλιων περιμένει να απελευθερώσει την ενέργεια τους μέσα σου. Όταν έρθει η ώρα, άσε την αιώνια φλόγα σου να καίει σαν πολυάριθμους ήλιους. Άσε τη δύναμη της ενέργειας σου να σε οδηγήσει στους ήλιους. Αυτή η φωτιά εξαπλώνεται μέσα μας, ανάβει την ελπίδα και κατακαίει την αμφιβολία στην καρδιά μας. Καθώς μεγαλώνουμε κοιτάμε γύρω μας και γινόμαστε μάρτυρες αυτής της συγκεκριμένης φλόγας που φέρνει μεγαλείο. Η μάχη που δίνουμε σε όλη μας τη ζωή φαίνεται καθαρά ότι είναι η τελευταία ευκαιρία να αποδείξουμε για ποιο λόγο ήρθαμε, αλλά και τι θέλουμε σ' αυτήν. Να πολεμάμε ενάντια σε όσους μας αντιτίθενται, για να κερδίσουμε το δικαίωμα στην ελευθερία. Δεν είμαστε δούλοι, αλλά ήρωες της γης μας. Αυτός είναι ο δρόμος μας. Η δύναμη της θέλησης μας. Η αιώνια φλόγα είναι η θέληση που καίει στις καρδιές μας. Να παραδώσουμε αυτή στις επόμενες γενιές, για να εξακολουθήσει να καίει όταν εμείς δε θα υπάρχουμε πια. Όσο αυτή η φλόγα συνεχίζει να καίει, τα όνειρα των ανθρώπων δε θα πεθάνουν ποτέ. Σ' αγαπώ!

ΖΩΗ ΜΕ ΚΟΣΤΟΣ!

Η ζωή είναι σύντομη

Η ζωή είναι μελαγχολική

Η ζωή είναι σπαρακτική

Η ζωή είναι άδικη

Η ζωή είναι επώδυνη

Αλλά αυτό είναι το κόστος για να είσαι εδώ

Αυτό είναι το κόστος για να καταλάβεις

Αυτό είναι το κόστος για να αγαπάς

Είναι το κόστος για να βρεις την ευτυχία

Είναι το κόστος για να βρεις δικαιοσύνη

Είναι το κόστος για να βρεις τη χαρά

Πόσο υπέροχος είναι αυτός ο κόσμος!

ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ!

Ήμουν κάποτε πριγκίπισσα της Τροίας και μου χαρίστηκε η δύναμη να μαντεύω το μέλλον. Το χάρισμα της μαντείας ήταν δώρο ενός Θεού. Οι καταστροφικές προβλέψεις ήταν ο προορισμός μου. Ένας δρόμος γεμάτος με θλίψη και πόνο που έπρεπε να διασχίσω. Οι προγνώσεις μου πάντοτε αλάθητες, μπορούσαν να αλλάξουν τη ροή της ιστορίας. Άλλοτε ποθητή κι άλλοτε μισητή σ' έναν κόσμο ατέλειωτο που κατέρρεε μέσα στο μυαλό μου. Η αγάπη μου για τους ανθρώπους δεν ήταν ικανή για να σωθούν από τα δάκρυα των δεινών που οραματίστηκα. Έβλεπα τα γεγονότα δυο φορές, αλλά κανένας δε με πίστευε. Αυτή όμως ήταν η τιμωρία μου, επειδή αρνήθηκα έναν έρωτα. Από τότε οι άνθρωποι έσφαλαν συνέχεια και δε μου έδιναν καμία σημασία. Όλοι με απέρριπταν χωρίς καν επιτυχία. Ακόμη και σήμερα που δεν υπάρχω με κυνηγούν και με ειρωνεύονται με διάφορα μειωτικά ψευδώνυμα για να με αποδομήσουν. Έφυγα από τη ζωή σκλάβα στις Μυκήνες κι από ένα θάνατο που είχα ήδη προφητέψει. Με λένε Κασσάνδρα κι αυτή είναι η σύντομη ιστορία μου. Θα έρθει όμως ο καιρός που όλοι πια θα με πιστέψουν. 

ΑΔΡΑΝΗ ΔΕΣΜΑ!

Γεια σου! Δε θέλεις να κοιμηθείς, αλλά δε θέλεις και να είσαι ξύπνιος. Δε θέλεις να φας, αλλά δε θέλεις και να πεινάσεις. Δε θέλεις να είσαι γύρω με ανθρώπους, αλλά δε θέλεις και να είσαι μόνος. Δε θέλεις να κάνεις κάτι, αλλά δε θέλεις και να μην κάνεις τίποτα. Προσπαθώ να βρω εκείνα τα λόγια που θα θέσουν σε κίνηση την εσωτερική σου ενέργεια. Εκείνη που είναι ικανή να κινήσει ολόκληρο το σύμπαν για να ταξιδέψεις στο διάστημα. Έχεις τη δύναμη να αφήσεις πίσω το βάρος της ψυχής σου. Η κάθε μέρα της ζωής σου είναι ένα μεγάλο δώρο. Ίσως να βρίσκεσαι στη μέση μιας καταιγίδας, αλλά μπροστά σου ανοίγεται ένας δρόμος χωρίς όρια, όπου η κάθε μέρα είναι ζεστή και γεμάτη με χαρά. Μπορεί αυτή τη στιγμή να σου φαίνεται απίστευτο, αλλά κάποιος ήρωας μπορεί να σε απελευθερώσει από τα αδρανή δεσμά σου. Χρειάζεται όμως κάτι να αλλάξεις. Πρώτα απ' όλα ΕΣΥ. Φρόντισε το σπίτι που μένεις. Ένα χαμόγελο τόσο καθαρό όσο το φως έξω σε καθοδηγεί, για να αφήσεις τελικά εκείνο το δωμάτιο και να ζήσεις τη ζωή. Ότι επιλέξεις, εξαρτάται από σένα. Καλή επιτυχία! Σ' αγαπώ!

ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ!

Αφήνοντας πίσω τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, σκοπεύω με όλη μου την αγάπη να φιλτράρω όλες τις σχέσεις μου και τα αρνητικά μου συναισθήματα που δεν εξυπηρετούν την ψυχή μου ούτε την ανάπτυξη μου. Προτιμάω να θεραπευτώ από όλη την τοξικότητα σε συναισθηματικό κι αιθερικό επίπεδο. Επιλέγω να απελευθερωθώ από όλες τις νόθες, κενές, σκοτεινές κι επιβλαβείς σχέσεις. Να αποδεχτώ τον εαυτό μου και την ψυχή μου στη νέα και καλύτερη εκδοχή του. Είμαι έτοιμος από καιρό να καλωσορίσω τη νέα μου ζωή με όλη μου την αγάπη, την ευκολία, τη χαρά, την ευτυχία και την ευχαρίστηση. Νιώθω ειλικρινά ευγνώμων σ' αυτό το όμορφο σύμπαν, αλλά και στη φώτιση που έριχνε κάποιο χέρι από ψηλά. Μόλις που κατάφερνα να τα αναγνωρίσω κι άπλωνα το χέρι μου με ευλάβεια για να κρατηθώ. Κατάλαβα πια ότι είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω τον κόσμο. Ότι και να βρίσκεται στην άλλη πλευρά του φεγγαριού, ένα νέο ταξίδι έχει ήδη ξεκινήσει. Κάθε άνθρωπος κάπου θα έχει απομεινάρια του παρελθόντος, συνυφασμένα με την ευτυχία και τον πόνο. Η εστίαση στο σκοτάδι συχνά αποκαλύπτει τι είναι κρυμμένο στο παρελθόν. Αγάπη κι ειρήνη σε όλους! 

TO ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΛΥΚΟΣ!

Λύκος: Δε με φοβάσαι;
Κορίτσι: Όχι, δε σε φοβάμαι.
Λύκος: Γιατί; Αυτά τα σουβλερά δόντια έχουν σκίσει και καταβροχθίσει καρδιές πολλών αβοήθητων πλασμάτων. Αυτά τα κοφτερά νύχια έχουν ανοίξει τάφους αμέτρητων πτωμάτων. Ακόμα κι αυτό το λερωμένο ρύγχος από το αίμα των θυμάτων μου είναι αποτρόπαιο, γιατί μ' αυτό βρίσκω όλα τα θηράματα μου. Δεν προκαλεί τρόμο αυτή η θέα μου παιδί μου;
Κορίτσι: Δε σε φοβάμαι γιατί δε μπορώ να σε δω. Είμαι τυφλή.
Λύκος: Δεν είναι αρκετός ο ήχος της άγριας φωνής μου;
Κορίτσι: Σε ακούω και νιώθω ότι μου μιλάει ένα μοναχικό πλάσμα.
Λύκος: Τόλμησες να με υποτιμήσεις;
Κορίτσι: Ξέρω και σέβομαι τον πόνο σου. Είναι άσχημο να είσαι μόνος. Ήμουν μόνη όλη μου τη ζωή και παγιδευμένη στον κόσμο του σκότους μου.

Λύκος: Κανείς δε μου έχει μιλήσει ποτέ έτσι. Δε σε νοιάζει που είμαι τέρας;
Κορίτσι: Δεν είσαι τέρας. Απλά είσαι μόνος.
Λύκος: Είμαι τόσο τρομερά μόνος! Είσαι η πρώτη που με βλέπει ως κάτι άλλο εκτός από τέρας. Θα σε αφήσω παιδί μου και θα φύγω, γιατί ακόμα και χωρίς την όραση σου μπορείς να δεις πολύ περισσότερα από οποιονδήποτε έχω συναντήσει ποτέ πριν. Μπορείς να δεις την καρδιά και το πνεύμα. Μπορείς να δεις την ψυχή μου.
Το κορίτσι απλώνει το χέρι του. Ο Λύκος κάνει ένα βήμα μπροστά χαμηλώνοντας το κεφάλι του και το πιέζει στην παλάμη της.
Λύκος: Σ' ευχαριστώ παιδί μου.
Ο Λύκος κάνει πίσω κι εξαφανίζεται στο πυκνό δάσος. Το κορίτσι ακούει να απομακρύνεται και συνεχίζει το δρόμο της. Έχει τη σιγουριά ότι αν και δε μπορεί πλέον να τον ακούσει, εκείνος παραμένει κοντά της να την προσέχει και να την προστατεύει.

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ!

Έγινα το κερί σου στο σκοτάδι

Έγινα η ζεστασιά σου όταν κρυώνεις

Έγινα ο άνθρωπος σου όταν είσαι λυπημένη

Έγινα το διαμάντι σου μέσα στη φτώχεια

Για κάποιο λόγο με άφησες

Δεν ξέρω καν πού πήγες

Νιώθω τώρα ότι κάτι λείπει

Θα κοιτάξω πέρα ​​από τη θάλασσα

Θα κοιτάξω μέσα στο νυχτερινό ουρανό

Θα κοιτάξω ψηλά στον ήλιο και τα αστέρια

Κάποια μέρα θα σε βρω

Κάποια μέρα θα σου πω πόσο σε αγάπησα

Κάποια μέρα θα αναρωτηθώ γιατί

Κάποια μέρα θα θυμηθώ

ΠΙΣΤΗ!

Γεια σου! Κοιτάζεις γύρω σου και νομίζεις ότι δεν υπάρχει αγάπη. Προσπαθούν μεθοδικά να σε καθοδηγήσουν πως η αγάπη, ο έρωτας και το πάθος δε ζουν στο δικό σου κόσμο. Βλέπεις κι ακούς όσα συμβαίνουν μέσα από τα μάτια εκείνων που θέλουν να πουλήσουν σκόπιμα το φόβο και την ερημοποίηση. Έχουν απλώσει παντού ένα πέπλο σκοτεινό πάνω από το κεφάλι σου, για να μη μπορείς να δεις και να πιστέψεις τον ήλιο του ουρανού. Επιδιώκουν να σε απογοητεύσουν. Να ξέρεις όμως ότι κανένα δηλητήριο δε μπορεί να σκοτώσει ένα θετικό στοχαστή και κανένα φάρμακο δε μπορεί να σώσει έναν αρνητικό. Γι' αυτό μη σταματάς να εργάζεσαι στον εαυτό σου. Σε όσα λάθη κάνεις, τότε να φροντίζεις να μαθαίνεις από αυτά. Να μην κολλάς ποτέ και για κανένα λόγο στο παρελθόν σου. Κλείδωσε τις σκέψεις και ξεκλείδωσε το χαμόγελο σου, για να νιώσεις ένα νέο επίπεδο, πολύ βαθύ, λεπτό και διαπεραστικό. Παραδώσου στη ροή της ζωής κι άσε την αγάπη να συνδεθεί με την ψυχή σου. Η πίστη είναι η δύναμη. Να έχεις πίστη κι η μέρα σου θα έρθει. Σ' αγαπώ!

ANTIΔΟΤΟ!

Αναρωτιέσαι πως φτάσαμε ως εδώ;
Αντί να ενωθούμε δε μιλήσαμε
Αντί να μιλήσουμε δεν ανησυχήσαμε

Αντί να ανησυχήσουμε δε διεκδικήσαμε
Αντί να διεκδικήσουμε δεν τολμήσαμε

Αντί να τολμήσουμε δε φωνάξαμε
Αντί να φωνάξουμε δε θυμώσαμε

Αντί να θυμώσουμε δεν αντιδράσαμε

Αντί να αντιδράσουμε δεν αντισταθήκαμε

Αντί να αντισταθούμε δεν εγερθήκαμε
Αντί να εγερθούμε δεν παλέψαμε

Αντί να παλέψουμε δεν αφυπνίσαμε

Αντί να ξυπνήσουμε δεν αλλάξαμε.

Στις ίδιες καθυστερήσεις αδερφέ μου χάσαμε.

ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟΝ!

Να μην ξεχάσω:
να πάω σχολείο
να τελειώσω το λύκειο
να περάσω στο πανεπιστήμιο
να βρω μια καλή δουλειά
να πληρώσω λογαριασμούς
να φτιάξω σχέδια για το Σαββατοκύριακο
να συντάξω προγράμματα
να θέσω στόχους
να χτίσω μια καριέρα

να οργανώσω τις διακοπές
να δημιουργήσω προσδοκίες

να μαζέψω λεφτά

να διαλέξω μονάκριβο κινητό
να αγοράσω ένα σπίτι

να αποκτήσω εξοχικό
να πάρω δεύτερο αυτοκίνητο

να ντυθώ στην τελευταία λέξη της μόδας
να ανοίξω λίστες υποχρεώσεων
να κάνω μια οικογένεια
να μυήσω τα παιδιά μου στις ηθικές μου αξίες
να προλάβω το τέλος
να βγω στη σύνταξη
να γίνω λεύτερος
να ζήσω το μεγάλο ψέμα που κλέβει τη ζωή μου.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ!

Γεια σου! Ζούμε τόσο μακριά, αλλά και τόσο κοντά. Κάποιοι βάζουν πλάτη στον άνεμο. Βλέπουν που τους βγάζει. Κάποιοι κοιτάζουν τον ουρανό, τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια. Βλέπουν που τους καθοδηγούν. Κάποιοι κοιτάζουν τη γη, τη θάλασσα και τον αέρα. Βλέπουν που τους μεταφέρουν. Κάποιοι κοιτάζουν μέσα στο μυαλό, το σώμα και τον σκοπό τους. Βλέπουν που τους οδηγεί. Κάποιοι κοιτάζουν την καρδιά σου και σε βλέπουν εκεί. Σ' αγαπώ! 

ΔΥΟ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ!

Το σχέδιο που έχουμε είναι όλο λάθος. Είμαστε ακόμα εδώ ή έχουμε φύγει; Θα χαθούμε όταν θα έχουμε φύγει; Κανείς δε μας εξηγεί. Που πάμε; Από πού είμαστε; Τι ξέρουμε; Είναι όλα λάθος; Ο χρόνος θα δείξει κατά που τραβάμε. Ο χρόνος θα δείξει. Εκεί στο βάθος πάντως θα παραμονεύουν οι δυο ορίζοντες σαν μονοπάτια για να τους διαλέξουμε. Ένας ορίζοντας είναι αυτός όπου ζούμε την ίδια καθημερινότητα χωρίς αλλαγές στη ρουτίνα, που μπορεί να μας οδηγήσει σ' ένα θλιβερό ή ζοφερό ορίζοντα. Ο άλλος ορίζοντας είναι εκείνος όπου κάνουμε μια αλλαγή κι αυτή η αλλαγή μπορεί να επηρεάσει δυνατά τη ζωή μας. Καλή μας τύχη λοιπόν! 

ΑΔΥΝΑΜΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ!

Η ανθρώπινη ψυχή θέλει να νιώθει χαρά, αγάπη, ευτυχία, αξία, σημασία κι ικανοποίηση. Ωστόσο, πολλοί από μας αναζητούμε αυτά έξω από τον εαυτό μας. Πιστεύουμε ότι θα τα πάρουμε μέσα από χρήματα, καριέρα, υπάρχοντα, σχέση, αποδοχή ή έγκριση της κοινωνίας. Θέτουμε στόχους και προσπαθούμε, παλεύουμε, υποφέρουμε κι εργαζόμαστε σκληρά για να αποκτήσουμε αυτούς τους εξωτερικούς πειρασμούς, αλλά στο τέλος αποτυγχάνουμε ή μας τις αρνούνται. Βλέπουμε τότε ότι η προσπάθεια δεν μας έδωσε τη χαρά, την αγάπη, την ευτυχία, την αξία, τη σημασία και την ικανοποίηση που αναζητούσαμε. Χάσαμε μια δουλειά, η καριέρα μας χάθηκε, χάσαμε μια επιχείρηση, χάσαμε ένα σπίτι, χάσαμε χρήματα, χάσαμε ένα αγαπημένο πρόσωπο, χάσαμε μια σχέση, μας απέρριψε κάποιος που νοιαζόμασταν. Κάπως έτσι χάσαμε τη χαρά, την ευτυχία και την αίσθηση της αξίας μέσα από αυτά. Ξαφνικά ξυπνάμε και συνειδητοποιούμε ότι όλη η χαρά, η αγάπη, η ευτυχία, η αξία, η σημασία κι η ικανοποίηση ήταν ήδη μέσα μας συνέχεια. Δε χρειάζεται να τα αποκτήσουμε. Τα είχαμε ήδη. Γεννηθήκαμε με αυτά. Ανακαλύψαμε μια αιώνια πηγή χαράς, αγάπης, ευτυχίας, αξίας, σημασίας κι ικανοποίησης από μέσα. Αυτή η πηγή υπήρχε χωρίς όρους κι ήταν πάντα μαζί μας. Είναι κάθε στιγμή εκεί και δε μπορεί να αφαιρεθεί. Μπορούμε να δώσουμε σ' αυτή διάφορες ονομασίες. Θεός, Δημιουργός, Ανώτερος Εαυτός, Σύμπαν, Ανώτερη Δύναμη, Άγιο Πνεύμα κ.λ.π. Μένουμε συγκεντρωμένοι και συνδεδεμένοι με αυτή. Πραγματικά ευτυχισμένοι κι ελεύθεροι ανεξάρτητα από τις εξωτερικές επιρροές. Μεταφερόμαστε σ' ένα ασφαλές μέρος όπου υπάρχει απόλυτη αγάπη κι αποδοχή χωρίς όρια. Είμαστε στα χέρια μιας αιώνιας πηγής αγάπης. Είμαστε ασφαλείς. Είμαστε ελεύθεροι. Είμαστε ευτυχισμένοι. Είμαστε χαρούμενοι. Άρα μπορούμε να αποκτήσουμε όλα αυτά που θέλαμε να νιώσουμε και να πετύχουμε αυτούς τους στόχους, επειδή θα προέρχονται από έναν τόπο αφθονίας κι έμπνευσης, αντί έλλειψης κι απόγνωσης. Έτσι μπορούμε πραγματικά να απολαύσουμε το ταξίδι της ζωής και να εκδηλώνουμε τις επιθυμίες μας χωρίς εθισμό στον προορισμό. Αναρωτιέμαι όμως γιατί να ψάχνουμε επίμονα εκεί έξω, όταν όλα βρίσκονται μέσα στο μυαλό μας.

ΑΒΥΣΣΑΛΕΑ ΠΛΑΝΗ!

Όταν η χορεύτρια τέλειωσε το χορό, γύρισα με μια υπόκλιση. "Θα ιδωθούμε πολύ μακριά" μου απάντησε. Άγγιξα το χέρι της και παραπατώντας από τις μεθυστικές απόκρυφες απολαύσεις, που ήταν καταχωνιασμένες στο μακρινό ορίζοντα, σωριαστήκαμε μπροστά σε μυστήριες παραλίες. Εκεί δίπλα που στενεύει η βρεμένη άμμος, με κινήσεις μελλοντικές βουτήξαμε στα θαλάσσια ρεύματα, να πιούμε το χυμό από κοράλλια, που έκαιγε η αλμύρα τους το λαιμό. Χρυσή η άμμος με ασημένιες ανταύγειες σε ανεξιχνίαστα σπήλαια. Ξαπλώσαμε στην πρασινογάλαζη βλάστηση στρωμένη από όνειρα. Αλλά όνειρα δεν υπήρχαν, τα κάναμε κορδέλα στα μαλλιά. Διακριτικά σχεδιάσαμε ένα τραύμα και μπήκαμε μέσα. Κάτω από τις ξέρες πελώρια χταπόδια, σμέρνες, σκορπιοί κι ένα σωρός από σκουπίδια μολύνουν την ηδονή. Διάφανες φυσσαλίδες αποπνυκτικά χάνονται ψηλά στον ουρανό. Στη χώρα των Κοχυλιών παραμονεύουν ο αέρας, τα ανεξίτηλα χρώματα, οι ήχοι της θάλασσας, ενώ η Χιονάτη πιο πέρα ντυμένη γοργόνα πλανεύει τους ανυποψίαστους νάνους ρωτώντας αν ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος. Βουβό το κύμα και τόσο μπερδεμένο που δε μπορούσα να ξεχωρίσω τις πατημασιές μου από τις δικές της. Προτού προλάβουμε να χαθούμε και να σβήσουμε, χωθήκαμε μέσα στα σύννεφα. Με μια υπόκλιση ξαναγύρισε στο χορευτικό της βασίλειο.

ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟ!

Τη νύχτα πάλι μοναχός

Παρέα κάνει ένας καημός

Κι έχει φίλο του τον πόνο

Να γλιτώσει απ' το φόβο.

Το φεγγάρι απόψε πέφτει

Φεύγω τώρα σαν τον κλέφτη

Τη σιωπή μου να μυρίσω

Κει που ήρθα να γυρίσω.

Άργησες αυτό το βράδυ

Να μου κρύψεις το σκοτάδι

Σε δυο ώρες ξημερώνει

Και η νύχτα δεν τελειώνει.

Το πολύ έγινε λίγο

Με τη σκιά μου ξανασμίγω

Της νύχτας άγγιγμα κοιτώ

Ένα φιλί θα αναζητώ

Μέσα σε σύννεφα καπνού

Έχω κλείσει ραντεβού

Της ανάγκης κι αγωνίας

Στην οδό αμφιβολίας.

Σκέψεις μου λεηλατούνται

Μα κι οι στίχοι με φοβούνται

Έστειλες τα αληθινά σου

Να παλεύουν στα σφιχτά σου.

Έφτασα στο τέλος χρόνου

Κλείνω κύκλο τετραγώνου

Έρωτας και υμνολόγια

Καλοδιπλωμένα λόγια.

Γύρισα όλο τον Άδη

Σ' ένα τελειωμένο χάδι

Μόλις φύγαν οι ελπίδες

Έμεινα με τις ρυτίδες.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΗΡΩΑΣ!

Αυτός ο κόσμος δε χρειάζεται άλλον έναν κατασκευασμένο υπερήρωα. Δε χρειάζεται άλλη μια παιδική εκδοχή εκείνου που πάντα έμελλε να σώσει την ανθρωπότητα. Δεν το καταλαβαίνεις; Ενισχύεις έτσι το φόβο και την απώλεια της αθωότητας. Κάθε παιδί που προσβλέπει σε κάθε ήρωα στον κόσμο, πως και τι θα μεγαλώσει; Θα μεγαλώνει ανάμεσα σ' αυτό το χάος και θα περιμένει πότε θα εμφανιστεί ο υπερήρωας για να το γεμίσει λόγια κι υποσχέσεις. Θα μεγαλώνει νομίζοντας ότι απέτυχε, επειδή δε μπόρεσε να σωθεί από τα βασανιστήρια της πραγματικότητας. Άρα εξαρτάται από σένα. Να βρεις τον υπερήρωα μέσα σου και να σωθείς, πριν ο κύκλος επαναληφθεί ξανά και ξανά. Τα κληροδοτήματα της ιστορίας έχουν δείξει το δρόμο ότι αυτό γίνεται. Τα δέντρα φυτεύτηκαν από κείνους που έζησαν πολύ πριν από μας. Το έδαφος είναι πιο γόνιμο από ποτέ, ακόμα κι αν το καταπατούν χιλιάδες, μέρα με τη μέρα. Αρκεί να βρούμε αυτόν το μικρό σπόρο μέσα μας και να τον αφήσουμε να αναπτυχθεί, ακόμα κι αν ολόκληρος ο κόσμος περιμένει απλά να τον πατήσει. Να τον αφήσουμε να εξελιχθεί σε κάτι που δε μπορεί να σταματήσει, ακόμα κι αν τρεμουλιάζουμε σε κάθε μας βήμα. Πιστεύω ότι μπορούμε να το κάνουμε, γιατί ο άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει το Σούπερμαν, εφόσον ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Έλα λοιπόν και σώσε τον παγκόσμιο ήρωα, ακόμα κι αν τα πόδια σου τρέμουν κι η καρδιά σου χτυπάει δυνατά, γιατί μια μέρα ένα παιδί θα δει τα βήματα σου και θα αποφασίσει ότι από όλους τους ήρωες που έχει δει, αυτός που θα ήθελε να είναι, είσαι εσύ.

ΑΡΝΗΣΗ!

Αρχή και τέλος. Γέννηση και θάνατος. Στη μέση υπάρχει κενό, τίποτα και πουθενά. Από τότε που γεννιέσαι κάτι θα φταίει. Κάθε μέρα που περνάει θα μεταμορφώνει τη ζωή σου προς την ηλιθιότητα και τη μιζέρια. Για όλα, θα φταίνε όλα. Το περιβάλλον, ο διπλανός που μασάει δυνατά, μια σκληρή καρέκλα, ένα αντικανονικό προσπέρασμα, μια κόρνα χωρίς αιτία, τα φαγητά που χάσανε τη γεύση τους, τα λεφτά που λείπουν για να πας διακοπές, τα πράγματα που ψάχνεις και χάνεις χρόνο για να τα βρεις, οι ερωτικές σχέσεις, οι φίλοι που τους βαριέσαι, η βαριεστημάρα η ίδια που σε δέρνει. Πάντα θα συμβαίνει κάτι που θα σε τσακίζει και θα στα καταστρέφει όλα. Κάπως έτσι γίνεται η ζωή σου αρνητική υπερπαραγωγή και σε οδηγεί στο θάνατο. Αν εξαρτιόταν όμως από μένα, θα τίναζα τον κόσμο όλον στον αέρα για να ξεκινήσουν όλα με ευλογία κι ευγνωμοσύνη από την αρχή.