ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ!

Ας μιλήσουμε για όσους ανακάλυψαν τη ζωή.
Ας μιλήσουμε για όσους δεν αποδέχτηκαν το ρόλο της.
Ας μιλήσουμε για όσους δεν έχουν παρελθόν, αλλά ούτε και μέλλον.
Ας μιλήσουμε για όσους δε φαίνονται, αλλά υπάρχουν.
Ας μιλήσουμε για όσους δίνουν συμβουλές.
Ας μιλήσουμε για όσους κατάφεραν να έχουν ελπίδες.
Ας μιλήσουμε για όσους παρίσταναν τους νικητές στην εξουσία.
Ας μιλήσουμε για όσους αποτεφρώθηκαν στις υποσχέσεις.
Ας μιλήσουμε για "έντιμους" και "σωτήρες" αντί πινακίου φακής.
Ας μιλήσουμε για τους αφορισμένους λαούς.
Ας μιλήσουμε για τους ηλίθιους και τους χειριστικούς.
Ας μιλήσουμε για τις γυναίκες που γνώρισαν ότι είναι γένους θηλυκού, αφού χάθηκε το γένος τους.
Ας μιλήσουμε για τους νέους που θυσιάστηκαν στη χαμένη νιότη τους.
Ας μιλήσουμε για όσους προτίμησαν τη σιωπή από την τελευταία τους λέξη.

ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ!

Παραμένω ένας ανάξιος κομήτης που κινείται γύρω από άγνωστους πλανήτες, αφού οι ανόητες κινήσεις μου δεν κατάφεραν ποτέ να βρουν τη σωστή απόσταση. Όσο πλησίαζα πολύ κοντά καιγόμουνα στη ζεστασιά τους κι όσο περνούσα απόμερα πάγωνα από το κρύο.

Υπάρχουν στιγμές που στέκομαι και κοιτάζω τον ουρανό για να μην ξεχνιέμαι. Όταν είμαι μόνος μέσα στο κελί της ψυχής μου, αναζητάω την έκσταση του γαλάζιου κι ηρεμώ. Ψάχνω εκείνες τις μαύρες λέξεις στο φως που να ξεχωρίζουν στις χρυσές αμμουδιές. Λέξεις που να μη γίνονται ρόγχος. Κάπου - κάπου ανοίγω την πόρτα της ψυχής μου να μπουν οι αδυναμίες μου να εξομολογηθούν.

Βλέπεις τα φύλλα να αλλάζουν χρώματα δραματικά, από έντονο πράσινο σε λαμπερό χρυσό. Κάποια φύλλα πέφτουν στο έδαφος, ενώ άλλα καταφέρνουν να κρατηθούν για περισσότερο. Το πεπρωμένο τους είναι στο έλεος του ανέμου. Είτε πρόκειται για ένα απαλό αεράκι, είτε για μια άγρια ​​καταιγίδα. Να λυπάσαι όσους δεν έχουν το χάρισμα να βλέπουν χρώματα.

ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ!

Τώρα, ξέρεις.
Πίσω από κάθε νέο ορίζοντα, προβάλλει ένα αύριο.
Πίσω από κάθε άνοιγμα φτερών, βρίσκεται ο άνεμος.
Πίσω από κάθε κύμα, τρέχει ένα άλλο που ακολουθεί.
Πίσω από κάθε λιακάδα, είναι η ζεστασιά και το φως.
Πίσω από κάθε μάσκα, κρύβονται τα συναισθήματα.
Πίσω από κάθε αναστεναγμό, υπάρχουν οι ευκαιρίες.
Πίσω από κάθε τέλος, ανατέλλει μια νέα αρχή.

Πίσω από κάθε αγάπη, γεννιέται ο Θεός.
Τώρα, ξέρουμε.

ΒΟΥΒΗ ΑΠΩΛΕΙΑ!

Γεια σου! Θυμάσαι τότε που ο κόσμος ήταν χαρούμενος, όταν μπορούσες να ακούσεις τα παιδιά να γελούν ενώ έπαιζαν τα παιχνίδια τους ή έτρεχαν στις αλάνες; Όσο μεγαλώνεις, τόσο σου ραγίζεται η καρδιά. Όσο είσαι παιδί είναι απλά μια περιπέτεια. Όταν γίνεσαι ενήλικας είναι απλά ανείπωτο. Σε ραγίζει όμως. Σου ραγίζει την καρδιά. Είναι ένας πόνος που δε σε αφήνει ποτέ να ανασάνεις. Δε θα δεις ποτέ ξανά ένα βουνό όπως παλιά. Δε θα δεις ποτέ ξανά τη θάλασσα όπως παλιά. Δε θα δεις ποτέ ξανά τα αστέρια όπως παλιά. Αλλάζει ο κόσμος σου και νιώθεις την απώλεια να διαπερνά κάθε φευγαλέα όμορφη εικόνα. Δε θα έχεις ποτέ αρκετά δάκρυα για όλα αυτά και θα συρρικνώνεσαι ανάμεσα στο χρόνο απλά όπως παλιά. Άραγε θυμάσαι τότε που η ζωή σου είχε πραγματικό νόημα; Σ' αγαπώ!

ΕΓΕΝΕΤΟ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Το ηλιοβασίλεμα αναστέναξε

Η νύχτα σίγησε

Το φεγγάρι πόθησε

Τα αστέρια ψιθύρισαν

Η αυγούλα χάραξε

Το φως χαμογέλασε

Το αεράκι ανάσανε

Τα συννεφάκια σκόρπισαν

Η θάλασσα μάγεψε

Το κυματάκι ταξίδεψε

Ο ήλιος υποσχέθηκε

Νέα μέρα ξεπρόβαλε

Καλημέρα ετέχθη