ΔΕ ΘΑ ΠΩ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...

Άλλη μια κουραστική μέρα φεύγει κι ίσα που την προλαβαίνω.Κάθε χρόνο αυτήν τη μέρα έλεγα χρόνια πολλά, αλλά κάθε χρόνο αυτό αντί να πιάνει τόπο, είχε καταντήσει να γίνει μια συνήθεια... ένα φιάσκο.Η ζωή έφθινε κι η ευχή δεν έπιανε... απλά υπήρχε.Είχε φτάσει να πλανάται σαν ένα φάντασμα.Σήμερα δε θα πω χρόνια πολλά, επειδή έζησα τόσο κοντά στον θάνατο!Τα χρόνια που πέρασαν... ήταν πολλά... γεμάτα από ΄κείνα που θέλουμε να μείνουν στη λήθη.

Απόψε ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο ζωής... πραγματικής κι όχι αυτής της ψευδαίσθησης.Απ΄ αυτή που θέλει θέληση κι αντοχή... κι όπου υπάρχει θέληση δεν υπάρχουν δικαιολογίες.Κι όσο μας πονάει και βουρκώνουμε κι όσο νομίζουμε πως δε θ΄ αντέξουμε, πρέπει να δοκιμάσουμε και να πιούμε αυτό το δηλητήριο ως το τέλος... σαν καφέ.Ποιος ξέρει μπορεί στην πορεία ν΄ αποδειχτεί φάρμακο σ΄ εκείνα τα τόσα "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ" που θ΄ ακολουθήσουν.Θα ΄ναι μια τελευταία ευκαιρία ή ένα τελευταίο λάθος.Κι ευχή(για όλους μας) σύμφωνα μ΄ αυτό που θ΄ ακολουθήσει αυτή τη φορά, δε μπορεί να ΄ναι άλλη απ΄ αυτή:

ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ!

ΑΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ..!

Αν ένα παιδί αντιμετωπίζεται με επικρίσεις,

μαθαίνει να καταδικάζει.

Αν ένα παιδί αντιμετωπίζεται με εχθρότητα,

μαθαίνει να επιτίθεται.

Αν ένα παιδί γελοιοποιείται,

μαθαίνει να είναι ντροπαλό.

Αν ένα παιδί ζει με τη ντροπή,

μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.

Αν ένα παιδί αντιμετωπίζεται με ανεκτικότητα,

μαθαίνει να είναι υπομονετικό.

Αν ένα παιδί ενθαρρύνεται,

μαθαίνει να έχει αυτοπεποίθηση.

Αν ένα παιδί επαινείται,

μαθαίνει να αξιολογεί θετικά τους άλλους.

Αν ένα παιδί αντιμετωπίζεται με ευθύτητα,

μαθαίνει να είναι δίκαιο.

Αν ένα παιδί νιώθει ασφάλεια,

μαθαίνει να πιστεύει στους άλλους.

Αν ένα παιδί είναι αποδεκτό,

μαθαίνει να αγαπά τον εαυτό του.

Η σχολική χρονιά διανύει ήδη τα πρώτα της βήματα. Ας την υποδεχτούμε λοιπόν με αυτό το υπέροχο ποίημα, που ανακάλυψα εντελώς τυχαία στο διαδίκτυο - και μάλιστα από ιστολόγιο φτιαγμένο από τα ίδια τα παιδιά(10ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω "Κώστας Βάρναλης") - και ανήκει σε έναν άγνωστο ποιητή(τόσα μνημεία αγνώστων έχουν στηθεί βρε παιδιά, ας κάνουμε και ένα μνημείο για χάρη τους!). Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον!
Περιγράφει με ιδανικό τρόπο τις βασικές αρχές, που προσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας, καταλήγει να αντιμετωπίζει τον εαυτό του. Θα μπορούσε βέβαια να είχε τοιχοκολληθεί σε κάποια διδασκαλική αίθουσα των σχολείων μας, αλλά τόσα χρόνια το δημόσιο επεδίωκε προφανώς να μάθει τα παιδιά μας άλλες αξίες. Σε αυτό όμως φταίει πρώτα από όλα ο εαυτός μου... ή μήπως και εσύ! Ανάμεσα σε τόσες διαφορετικές αξίες φρόντισαν τελικά, να μας φτιάξουν και εδώ ένα σταυροδρόμι!

ΚΑΛΗ ΕΚ-ΠΑΙΔΕΥΣΗ!

ΕΚΤΑΚΤΟ ΚΙ ΕΠΕΙΓΟΝ!

Πρόκειται για την Γιαζάκου Αλεξάνδρα του Πλάτωνα, η οποία νοσηλεύεται στο Διαβαλκανικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης κι έχει ακατάσχετη αιμορραγία ύστερα από τοκετό και χρειάζεται επειγόντως ομάδα αίματος Ο ρέζους αρνητικό(Ο-).Παρακαλούνται όσοι κύριοι ή κυρίες είναι αιμοδότες αυτής της ομάδας κι επιθυμούν ας βοηθήσουν.Το νεογέννητο είναι ορφανό από πατέρα.

Σας ευχαριστώ

Α-ΤΙΤΛΟΣ!

ΝΑ 'ΣΤΕ  ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΧΩΡΑ..!

Άντε πάλι, ήρθε κι αυτό το πολυπόθητο-για λίγους-φθινόπωρο και θα περάσει και θα ΄ρθουν κι άλλα… κι άλλα… κι άλλα κι εμείς να στεκόμαστε εδώ και να παραμένουμε όπως πάντα ίδιοι στη φθινοπωροχώρα μας.Η μόνη διαφορά είναι πως μόνο ο χρόνος θα μας έχει αλώσει.