ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ, ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ, ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΚΟ, ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟ, ΑΕΡΙΤΖΙΔΙΚΟ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΑΝΗΣΥΧΟ, ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ, ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ, ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ, ΑΡΡΩΣΤΟ, ΑΣΥΜΒΑΤΟ, ΑΙΧΜΗΡΟ, ΚΑΥΣΤΙΚΟ, ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ, ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ, ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ, ΑΝΑΠΟΔΟ, ΑΚΡΑΙΟ, ΑΔΙΑΚΡΙΤΟ, ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟ, ΕΙΡΩΝΙΚΟ... ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ!

Αναγνώστες

24 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΑ ΚΟΛΑΣΗ!


"Πόσα ακόμα επεισόδια έχει τούτος ο παράδεισος..!"

Στα πολύ παλιά χρόνια ζούσε ένα αγοράκι απλό σαν το καθένα.Από μικρό παιδί έμαθε να μεγαλώνει με τους γονείς του φτωχικά και στερημένα, αλλά πάντοτε μ' αξιοπρέπεια.Χρωμάτιζε όνειρα κι έφτιαχνε ελπίδες.Απλές προσδοκίες είχε για τη ζωή και γι' αυτό όλες του οι γιορτές βασίζονταν σ' αυτές.Δεν περίμενε όμως τίποτα από κανέναν.Δεν είχε μάθει καν να γράφει γράμματα στον Αϊ Βασίλη κι όσα δώρα του έλαχαν από 'κείνον ήταν όλα καλοδεχούμενα.Ποτέ όμως κάθε φορά δεν ήταν σαν εκείνο που ευχότανε.

10 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ:ΚΛΟΟΥΝ!(*)


(*)ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΠ' ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Οι Κλόουν είναι κωμικοί διασκεδαστές, με χαρακτηριστική εμφάνιση που οφείλεται στο μέικ-απ, 
τις πολύχρωμες περούκες και τα περίεργα ρούχα τα οποία φορούν, ενώ μπορεί να φορούν κι αστεία καπέλα.
Κινούνται και μιλάνε κωμικά προκαλώντας το γέλιο στους παρευρισκομένους.
Ασκούν το επάγγελμά τους σε οποιοδήποτε χώρο κληθούν 
να παρουσιάσουν τις ικανότητές τους, κυρίως σε παιδικές εκδηλώσεις.
Αμείβονται κατά περίπτωση.

Κι έτσι εδώ πάλι απόψε αγαπημένε μου παιδικέ φίλε ξέμεινες μόνος να παραπαίεις στη σκηνή.Ζήσε λοιπόν τα επεισόδια της ταινίας σ' επανάληψη και κόλλα τα στον τοίχο να τα ξαναδείς.Βγες και δώσε όλο σου το είναι κι απ' όσο σου 'χουν αφήσει μέσα σου.Μην ξεχάσεις μόνο να ξεδιπλώσεις την αδιάβροχη καρδιά σου.Έχεις σπάσει όλα τα κοντέρ σ' αυτό το κυκλικό και φαύλο μαγκανοπήγαδο, προσπαθώντας μάταια να βγεις απ' το θανατένιο γύρο.Αγωνίζεσαι μάταια κι όλο γλιστράς στα τοιχώματα των δικών τους "θέλω".
Στέκεσαι όρθιος για να ζωντανεύεις νεκρές παραστάσεις, ισορροπώντας ανάμεσα στη φαντασία και στην πραγματικότητα.Έχεις φτάσει-χωρίς καν να τ' αντιληφθείς-ν' ακροβατείς στα όρια.Αυτό άλλωστε αποζητούν να δουν κι από σένα εκείνοι που δε σε νιώθουν.Εσύ όμως επιμένεις να ζεις μεταξύ παιδικότητας κι ενηλικίωσης.Είσαι για όλους το καλόπαιδο.Τις επιθυμίες σου ξεραίνουν με την αδιαφορία τους.Έφτανες να υποκύπτεις σε συμβιβασμούς και να παραβλέπεις την καρδιά σου, για να φτιάχνεις ευτυχισμένους ανθρώπους με όνειρα.Όταν σ' έδιωχναν κι ήσουν έτοιμος να τους αδειάσεις τη γωνιά, ήθελαν ν' αφήνεις για λάφυρα στο δωμάτιο όσα κουβάλησες μονάχος σου και να φεύγεις μες στη γύμνια σου.Έμπρακτα πια, δεκάρα δε δίνουνε για σένα.Ένιωθες σαν ένας κατάδικος που εξαγόραζε την ποινή του ακούγοντας ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.Δε νοιαζόταν κανένας αν κλείστηκες στο δικό σου μετερίζι.Όταν έπνιγες το θυμό σου βγάζοντας καπνούς απ' τ' αφτιά, αυτό φαίνονταν σαν ένα ακόμα φτηνό μαγικό κόλπο.Μόνος στο πάλκο να καταπίνεις την οργή σου και να τα βάζεις με ανθρώπινα θεριά.Κάτω απ' τη βαμμένη μάσκα σου ήξερες καλά να κρύβεις πόνο και θλίψη.Ευτυχώς που 'χες δυνατό σύμμαχο... την αγάπη και σου κράταγε σφιχτά το χέρι... δε σ' άφηνε να ξεφύγεις.Μιλούσες κι αδυνατούσαν να σ' ακούσουν, σε κοίταζαν και σε απέρριπταν, τους ένιωθες και δε σ' αισθάνονταν, τους αγαπούσες και σε θεωρούσαν δεδομένο.
Ντύσε το πρόσωπό σου και πάλι με τα πιο ηλίθια κι ανεξίτηλα εκείνα χρώματα, για ν' ανήκεις κι εσύ κάπου.Τα δάκρυα κι αυτά ανίκανα να σε σώσουν, τα καταχώνιαζες στην ψυχή σου και δεν τ' άφηνες να κυλήσουν πάνω στη μπογιά.Παρηγοριόσουν όμως στην ιδέα, πως όταν η καρδιά σου θα 'ναι έτοιμη να φτιάξει καιρό, τότε θα βρεις και την εξοχή.Ξέχασες όμως ότι κι εσύ είσαι ένας απλός άνθρωπος κι ίσως να μη μπορέσεις να βγάλεις άλλο πέρα τη φυλακή σου.Αέρα γυρεύεις να ρουφήξεις, ν' ανασάνεις και να βγεις έξω από ματωμένα "σ΄αγαπώ".Να τρέξεις και να πάρεις θέση θεατή στην εξέδρα, εντελώς λεύτερος.Δεν περίμενες και δεν πρόβλεψες ότι αυτή η σκλαβιά θα 'ναι ένα χάρτινο τσίρκο.Όχι... και δε θα μπορέσεις να κάνεις τίποτα απ' όλα αυτά, γιατί είσαι δομημένος αλλιώς.Επέλεξες να σέβεσαι και ν' αγαπάς χωρίς κανένα αντίκρισμα κι ακόμα περισσότερο χωρίς να νιώθεις το αίμα στις φλέβες σου.Έχεις μάθει να στέκεσαι και να σε ξεριζώνουν... να χαρίζεις χαμόγελα κάτω απ' την αιματοβαμμένη μάσκα σου.Για να χωρέσει το φεγγάρι τους, παραμέριζες τη δική σου σελήνη.Έστηναν ανδριάντα για χάρη σου, να σ' εκτελούν στο πέρασμά τους με μια ματιά.Ψάρευες σε θολά νερά άηχες λέξεις και κραυγές.Σ' αποζητούν ακόμα και δακρύζουν, γιατί θέλουν να τροχίσουν τα νύχια πάνω σου και να χαράξουν τα σημάδια τους.Ναι, εάν δεν ήσουν κλόουν φίλε μου, θα σε περνούσαν για τρελό!
Εμπρός λοιπόν φόρεσε εκείνη τη χιλιομπαλωμένη στολή και βάλε ξανά όλη σου τη δύναμη.Κάνε αυτό που ξέρεις και σ' έχουν μάθει από παλιά.Οι αλαλαγμοί και τα χειροκροτήματα είναι αδύναμα να σε συνεφέρουν.Κρύψε κάθε πόνο μέσα στο δράμα σου.Χάρισε για μια ακόμα φορά τις ατέλειωτες αστείες γκριμάτσες και μαγικά σου κόλπα.Δεν ενοχλείς κανέναν για το πως αισθάνεσαι.Στο τέλος της παράστασης κι αφού πέρασαν καλά κι εσύ χειρότερα, αποχωρούν βιαστικά.Άδικα περιμένεις ένα ευχαριστώ ή μια συγνώμη να βγει απ' το στόμα τους!Το μόνο που θέλουν είναι να δίνεις όλη την ψυχή σου, για να ικανοποιήσουν τη δική τους και να λιώσουν από χαρά κι ευτυχία.Για σένα αυτό αποτελεί καθήκον.Σ' αγαπάνε επειδή τους δίνεις... ή μάλλον τους χαρίζεις.Ξεχνάς όμως ή παραβλέπεις, ότι αυτή η αγάπη είναι δόλωμα για την ψυχή σου.Εάν δεν ήσουν κλόουν φίλε μου δε θα σε ήθελε κανένας... θα σε λέγανε τρελό!Άντε λοιπόν και μην καθυστερείς... κάρφωσε το πιο πλατύ κι ηλίθιο χαμόγελο κι έβγα πάλι στη σκηνή.Κάθε χρόνο και κάθε μέρα που περνάει είσαι προγραμματισμένος να δίνεις την ίδια παράσταση και να σκοντάφτεις σαν παλιάτσος πάνω στα ίδια θεριά.Κι όταν γυρίσεις τη νύχτα αποκαμωμένος πια στο σπίτι, μην ξεχνάς να βάψεις το δωμάτιό σου με τη σιωπή.Ξέρεις εσύ... κάτι τέτοιες ώρες αναρωτιέσαι τι έκανες στη ζωή σου!
Ξεγύμνωσε ακόμα μια φορά την ψυχή σου μπροστά στην απογοήτευση, για να εισπράξεις ένα ακόμα φιλοδώρημα χλεύης.Με μια βαθιά υπόκλιση στο τέλος είσαι έτοιμος να διεκδικήσεις τη δική σου ταυτότητα.Η αμοιβή σου είναι καθορισμένη κι ανάλογη των υπηρεσιών!Πριν όμως τελειώσεις κι αποχωρήσεις απ' τη σκηνή, φρόντισε στην έξοδο να εξαργυρώσεις τα δάκρυά σου.Βάλε ακόμα ένα τέλος ανόητε κλόουν και μάγεψε πάλι το πλήθος κάνοντας μια έξοδο από 'κείνες που αφήνουν μεγάλο πόνο στην καρδιά!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...