ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ, ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ, ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΚΟ, ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟ, ΑΕΡΙΤΖΙΔΙΚΟ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΑΝΗΣΥΧΟ, ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ, ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ, ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ, ΑΡΡΩΣΤΟ, ΑΣΥΜΒΑΤΟ, ΑΙΧΜΗΡΟ, ΚΑΥΣΤΙΚΟ, ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ, ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟ, ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ, ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟ, ΑΝΑΠΟΔΟ, ΑΚΡΑΙΟ, ΑΥΤΟΝΟΜΟ, ΑΔΙΑΚΡΙΤΟ, ΑΙΦΝΙΔΙΟ, ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟ, ΕΙΡΩΝΙΚΟ... ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ!

Αναγνώστες

07 Μαρτίου 2018

ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!


Κάποτε που είχα πέσει με το κεφάλι στον πάτο της θάλασσας, κατάλαβα - όσο μπορούσα βέβαια - ότι είχα χάσει την ισορροπία μου. Γι' αυτό άλλωστε και έπεσα. Κι αυτός ο πάτος να φαίνεται άβυσσος. 
Πως το κατάλαβα; Επειδή προσπαθούσα να ανακτήσω (ακόμα και τώρα αυτό που κάνω) μέσα από αυτά τα σαχλά κείμενα που συντάσσω με το δικό μου αδιανόητο τρόπο. Και όλα αυτά φαίνονται σαν μια απέλπιδα προσπάθεια, για να τιμήσω το χρόνο που πέρασε. Σαν ένα κυνήγι απροσδιόριστης ελπίδας, μέχρι να φανεί κάποιο χέρι που θα πάρει μια γομολάστιχα και θα τα σβήσει όλα. Αν το χέρι αυτό είναι δικό μου ή κάποιο άλλο, αυτό δεν έχει καμιά σημασία.
Αναπολώ κάποιες φορές πως ήμουνα πολύ πριν, σε ηλικίες πιο ξένοιαστες και πιο ειρηνικές κι ας μου έλειπαν και τότε αρκετά. Τα προβλήματα ήταν περιορισμένα και μικρής έκτασης, επειδή μπορεί να υπήρχαν διαφορετικές (ή και να έλειπαν) υποχρεώσεις. Η ζωή μπορεί να ήταν δύσκολη και χωρίς προοπτική, αλλά δεν υπήρχε τόσο σφίξιμο, γιατί υπήρχε αρκετό χιούμορ και αισιοδοξία. Μακριά από τάμπλετ, φέις, κινητά και υπολογιστές. Η επαφή ήταν πιο άμεση. Τότε που μας αρκούσε και μια απλή πρωινή βόλτα στην άκρη ενός ποταμού. Ίσως να ήταν καλύτερα να παρέμενα - όπως τότε - ένας ανώριμος και ανυποψίαστος άνθρωπος, που δεν υπολόγιζε το χρόνο και δεν έπαιρνε τίποτα στα σοβαρά. 
Αυτόν ακριβώς τον άλλο άνθρωπο όσο και να προσπαθώ, δε μπορώ να τον βγάλω από μέσα μου και θα τον επαναφέρω στη ζωή με διάφορους τρόπους και τεχνάσματα. Υποθέτω ότι βρισκόταν σε καταστολή. Δε βιάζομαι όμως, γιατί ξέρω πια ότι όλα θα γίνουν, τότε που πρέπει να γίνουν και έτσι όπως χρειάζεται να γίνουν. Αρκεί να το θέλω και να το υποστηρίζω καθημερινά με την ανήσυχη ψυχή μου. Σιγά - σιγά, βήμα - βήμα, σκαλί - σκαλί. Όπως έφτασα σήμερα μέχρι εδώ. Και ποιος ξέρει, ίσως τότε να ξαναζήσω εκείνη την πρωινή βόλτα.
Η μόνη μου έγνοια και φόβος θα είναι να μην ξεφύγει η προσοχή μου, για να συναντήσω κάποτε εκείνο το σημείο. Με τη βοήθεια του Θεού - όπως πάντα - εύχομαι να τα καταφέρει και να ανανήψει αυτός ο άλλος άνθρωπος πριν πεθάνει!

Υ.Γ.: Κάποιοι άνθρωποι που εμφανίζονται στο σκοτεινό μας μονοπάτι, για να το φωτίσουν και να περπατήσουμε, έχω την εκτίμηση ότι μάλλον θα τους στέλνει ο Θεός. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πυγολαμπίδες μας, που φέγγουν μέσα στο σκοτάδι της νυχτιάς ή έστω οι ηλιαχτίδες που ανοίγουν το δρόμο στη μέρα μας. Η ευγνωμοσύνη είναι το λιγότερο που μπορούμε να χαρίσουμε και να νιώσουμε για αυτούς!

6 σχόλια:

  1. πολύ όμορφο και σοφό το κείμενο σου!
    η ευγνωμοσύνη είναι η μνήμη της καρδιάς αλλά σπάνιο να την συναντήσεις όπως και τους ανθρώπους ηλιαχτίδες ή πυγολαμπίδες! τυχερός όποιος τους συναντά και τυχερός και αυτός που πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη!
    με το υστερογράφο είπες πιο πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Μου άρεσαν πολύ οι λέξεις που ερμήνευσες την ευγνωμοσύνη... μνήμη της καρδιάς!
      Εύχομαι να συναντήσεις τέτοιους ανθρώπους!
      Να είσαι πάντα καλά! :-)

      Διαγραφή
  2. πονεμένο και συγκινητικό
    στην αναφορά στις παλιότερες ,τις καλύτερες εποχές
    δυστυχώς , αλλάζουν οι εποχές και όχι προς το καλύτερο
    τι να κάνουμε ,ακολουθούμε αναγκαστικά κι εμείς
    και την αλλαγή των εποχών και της τεχνολογίας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανικανοποίητοι συναισθηματισμοί! Το καλύτερο θα το διαπιστώνουμε πάντοτε αφού ζήσουμε στο χειρότερο!
      Σ' ευχαριστώ πολύ για το ευγενικό σου σχόλιο!
      Να είσαι πάντα καλά! :-)

      Διαγραφή
  3. Αυτος ο Αλλος Ανθρωπος σε σκουνταει και σιγουρα θα βγει στο φως! Στο υστερογραφο τα ειπες ολα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα, το κείμενο φαίνεται σαν μια φτωχή δικαιολογία αν δεν πραγματοποιηθεί.
      Κι όμως υπάρχει τόση ομορφιά γύρω μας, που μερικές φορές αισθανόμαστε ότι δε μπορούμε να τη δούμε.
      Να είσαι πάντα καλά! :-)

      Διαγραφή

Όλοι είστε ευπρόσδεκτοι, καλοδεχούμενοι και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το σχολιασμό σας! Σχολιάστε ο,τι θέλετε με ευπρέπεια και διακριτικότητα, χωρίς να προσβάλλετε ή να θίγετε με οποιοδήποτε τρόπο άλλα πρόσωπα... δηλ. χωρίς βρισίδια και μπινελίκια βρε παιδιά και προ πάντων χωρίς greeklish... ε, τι την έχουμε αυτήν τη ριμάδα τη γλώσσα μας..! Κάπου εδώ μέσα κάνει βόλτες και η αγάπη μου!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...